Saturday, March 28, 2009

ေႏြ သစ္ သီး


“ဘ၀မာတိကာ”
ကဗ်ာစာအုပ္မွ ခံစားတင္ျပ
ထားတာျဖစ္ပါတယ္။





ေဟာဒိစိမ္းစိမ္းလံုးလံုး
တုန္းတင္းသေရာ မာေခ်ာေခ်ာႀကီးဟာ
အရည္ ရႊမ္းရႊမ္း အမွည့္ ႁပြမ္းႁပြမ္း
ဖရဲသီးႀကီးမွ ဖရဲသီးပါ။ ထား။

ဒါႀကီးကို
ဓားနဲ႔ပုိင္းလုိက္ ရဲခနဲ
တပိုင္းတပိုင္းကို တခါ ထက္ျခမ္းျခမ္း
နီနီရဲႀကီး ျပန္႔ကားသြား
အျခမ္းကိုမွ အစိတ္ေတြ အစိတ္ေတြ
ထပ္ထပ္ စိတ္လိုက္ေတာ့
ဗန္းေပၚ ဗ်တ္ေပၚမွာ မီးၫြန္႔မီးခဲေတြ
ၾကည့္ေနရင္း ျပည့္သြား။

ေမာင္ေအာင္ပြင့္
(၁၀.၈.၁၉၉၇)

1 Comment:

  1. ေအာင္သာငယ္ said...
    ကိုလတ္ ကဗ်ာေတြ ဖတ္ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ ကိုခင္လြန္းေရ႕...

Post a Comment