Saturday, January 31, 2009

စာဖတ္သူသို႔
ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ႏိုင္ငံမဲ့ဒုကၡသည္မိဘႏွစ္ပါးကေန ႏိုင္ငံမဲ့ ဒုကၡသည္လူသားေလးတေယာက္ကို ေမြးဖြားသန္႔စင္ခဲ့ပါ တယ္။ မိဘေတြ ကိုႏိႈက္က ဘယ္ႏိုင္ငံဘယ္ေဒသေရာက္ မယ္မွန္းမသိ အခက္အခဲေတြ မေရရာမႈေတြနဲ႔ၾကားက သား ေလးတေယာက္ေမြးဖြားလာတယ္ ဆိုေတာ့ သူတုိ႔ခံစားမႈက သာမန္ျမင္ေတြ႔ေနၾက ျမင္ကြင္းမ်ဳိးနဲ႔ေတာ့ တူမယ္မထင္ ဘူးေနာ္။အဲဒါေလးကို ကဗ်ာေရးပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါ တယ္ဗ်ာ။



ကမၻာေျမရဲ႕သီခ်င္းျမစ္တစင္း

၁။

၁.၂.၂၀၀၇။

မေမြးမီကတည္းက
ႏွင္းခါးေတြအရိုက္ခံရတဲ့အျဖစ္နဲ႔
သားေလးဟာ
ဒုကၡသည္စာရင္းသစ္၀င္သြားတယ္
ဒါ .. ကမၻာဆန္သြားတာေပါ့ကေလးရယ္။

ေလးကီလိုနီးပါး
က်က္သေရတုိးပြားလာတဲ့
မဟာပထ၀ီကမၻာေျမဟာ
သားေလးအတြက္
အာဟာရမႈန္႔ကိုေဖ်ာ္ၿပီ။

၂။

ေလာကမလင္းမီ
ထစ္ခ်ဳန္းငိုေႂကြးလိုက္တဲ့
ျမင့္မိုရ္ေတာင္ၾကားက
ဓားတစင္းရဲ႕ေတး
မင္းထြဋ္ေခါင္ေလးေရ
မင္းေမေမရဲ႕ေတးသံမွာ
သမုဒၵရာခုႏွစ္စင္းအႏွံ႔
ပေဟဠိေတြဆန္႔လို
ရြက္ဖ်ဥ္ေဟာင္းကိုထုိးဖ်က္
ရဲတိုက္ေပၚကိုတက္လို႔

မင္းေဖေဖက
သေဘၤာတစင္းဆုိရင္ေတာ့
ေခါင္းတိုင္မွာ
မီးခိုးတလူလူနဲ႔ေပါ့ေလ။ ။

ခင္လြန္း

12 Comments:

  1. မိုးတိမ္ said...
    ကဗ်ာေလး အရမ္းေကာင္းပါတယ္။
    ၂ အပုိဒ္ေလးကို ပိုႀကိဳက္ပါတယ္...
    ေနာက္ထပ္အမ်ားႀကီးေရးႏိုင္ပါေစလို႔
    ေလးစားစြာျဖင့္
    ၿဖိဳးေဝတိုး
    အိမ္ said...
    ထိခ်က္ၿပင္းတယ္ဗ်ာ ကုိယ္သာ အဲဒီလုိသာဆုိ ဘယ္လုိေနမလဲ မေတြးရဲသေလာက္ပါပဲဗ်ာ။
    ေမာင္ခင္ေလး said...
    ကဗ်ာေလးခံစားသြားပါတယ္ ဆရာခင္လြန္း
    ထပ္တူခံစားရပါတယ္ဗ်ာ ေကာင္းေသာေန႔ပါ လာလည္သြားတဲ့အတြက္လည္းေက်းဇူးပါဗ်ာ အားလံုးပဲအဆင္ေျပပါေစ :)
    ကမာနီလာ said...
    ကုိလြန္းေရ ကဗ်ာေလးဖတ္ၿပီး ခံစားရတယ္ ၊ အမိအဘႏွစ္ပါးစလုံးက ျမန္မာႏုိင္ငံသားျဖစ္
    ရဲ႕နဲ႔ ကေလးမွာ ႏုိင္ငံမဲ႕ ဒုကၡသည္ဘ၀ ေရာက္ရရွာတယ္၊ ဘ၀ေတြလည္း ဆုိး၀ါးလြန္းလွတယ္ဗ်ာ။
    ေအာင္သာငယ္ said...
    က်ေနာ့္ သားၾကီးလည္း အဲလိုဘ၀နဲ႕ ေမြးလာတာပါပဲ...
    ကဗ်ာကို ခံစားလို႕ရပါတယ္...

    က်ေနာ္ အပါအ၀င္ သင္းကြဲ ၀ံပုေလြေတြ အမ်ားၾကီးပါဗ်ာ...
    အဲလိုပဲ ႏိုင္ငံမဲ့ ရတဲ့ သားသမီးေတြ ေမြးဖြားခဲ့ရတာ...

    မုန္တိုင္းေတြ စဲတဲ့ တေန႕ေန႕ေတာ့...
    ေအာင္သာငယ္ said...
    ကိုခင္လြန္းေရ လာသြားတယ္ ဖတ္သြားတယ္ ... ရင္ဘတ္ခ်င္းလည္း တိုက္သြားတယ္ ...

    ေခတ္ျပိဳင္ခံစားမႈေတြနဲ႕
    ခုန္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားေတြက
    အသက္အရြယ္ေတြ ကြာျခားေနေတာင္ အေရျပားေတြေတာ့ တူေနတာပါပဲဗ်ာ ...

    အစစ အရာရာ အဆင္ေျပပါေစ....

    ပထမ မန္႕တာ မရလို႕ ဆီပံုးထဲမွာ သြားေရးျပီးမွ ခုတခါ လာျပန္ မန္႕ၾကည့္တာ ရသြားျပန္ေရာ
    ခုေတာ့ ၂ ခါ မန္႕ သလို ျဖစ္ေနျပီ... း)
    ေဆာင္းယြန္းလ said...
    သားေလးက်န္းမာၿပီး ေလာကၾကီးအလယ္မွာ ရဲရဲဝင့္ဝင့္
    ေလွ်ာက္လွမ္းႏူိင္သူၿဖစ္ပါေစဗ်ာ။။
    ကဗ်ာကိုၾကိဳက္တယ္ဗ်ိဳ႕

    မင္းေမေမရဲ႕ေတးသံမွာ
    သမုဒၵရာခုႏွစ္စင္းအႏွံ႔
    ပေဟဠိေတြဆန္႔လို႔....
    ေကာင္းတယ္ဗ်ာ.....
    Co2zenith said...
    ဖတ္ရတဲ့သူေတာင္ ကဗ်ာေလးထဲက ကိုယ္ခ်င္းစာနာမႈ ့ေတြကို ျမင္ေနရပါတယ္ဗ်ာ...
    ေဒါင္းမင္း said...
    ကဗ်ာေလးကခံစားရတယ္..အဲဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြလဲ
    ဘယ္ခ်ိန္မွျပီးဆံုးမလဲမသိပါဘူးဗ်ာ
    Yaw Han Aung said...
    စြန္႔စားရြက္လႊင့္ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႔
    အခုလည္း boat people ေတြ ေခတ္စားေနေလရဲ႔။
    မင္းဒင္ said...
    ထစ္ခ်ဳန္းငိုေႂကြးလိုက္တဲ့
    ျမင့္မိုရ္ေတာင္ၾကားက
    ဓားတစင္းရဲ႕ေတး...။

    မင္းဒင္
    Nyo Gyi said...
    “အသံတိတ္ ကဗ်ာ”
    - ညိဳႀကီး -

    ဗမာ
    ရိုဟင္ဂ်ာ
    အာဖရိကား
    ႏွင့္ အျခားေသာ
    အတိုက္အခိုက္၊ အက်အဆံုး၊ အရႈံးအႏိုင္မ်ား ။

    ဒုကၡေတြကို ေခါင္းေပၚတင္ရြက္ၿပီး
    ကမၻာ့ရြာထဲ ေစ်းလွည့္လည္ေရာင္းရတယ္
    အသံေတြ နာ
    မ်က္လံုးေတြ နာ
    စိတ္ေတြ နာ ။

    ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
    အစြမ္းအစ
    ဘ၀
    ၀ယ္သူမဲ့ ပုပ္သိုးသြားႏိုင္တဲ့ အိပ္မက္ ။

    လိုခ်င္ရမၼက္ေတြနဲ႔
    အာသာဆႏၵအမိုက္အမဲေတြနဲ႔
    ေထြးေရာယွက္တင္ျဖစ္ေနၾက
    ပဋိပကၡေတြ
    အတၱဟိတေတြ
    ထြန္းကားေမြးယူေနၾက ။

    ကယ္ေတာ္မူပါ ျမတ္စြာဘုရား
    ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူပါ ဘုရားသခင္
    ဘာသာတရားကို ျပက္ရယ္ျပဳၿပီး စစ္ေတြခင္းၾက
    ေသနတ္၊ ေငြ၊ အာရံုေတြေနာက္လိုက္ၾက ။

    လူဆိုးနဲ႔ သဘာ၀ဆိုးေတြ ေပါင္းစည္းမိၿပီး
    အႏၱရာယ္မုန္တိုင္းေတြလည္း ဆင္ကုန္ၾကၿပီ ။

    အမ်ားနဲ႔ ကိုယ့္ေကာင္းက်ိဳးလြန္ပြဲမွာ
    ဘယ္မိုးေတြ ေစြလာမွာပါလဲ ။

    ကိုယ္က်ိဳးသမားေတြ ကိုယ္က်ိဳးနည္းပါေစ
    ပရဟိတမ်ားသာ ဖြံ႕ထြားႀကီးပြားေစ ။ ။

    ညိဳႀကီး
    (၃၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ၀၀၉)
    http://bigbbrown.blogspot.com/2009/02/silent-poem.html

    --------------------------------------------------
    (“သစ္ခက္သံလြင္”ဘေလာ့ဂ္မွ ခင္လြန္း၏ “ကမၻာေျမရဲ႕သီခ်င္းျမစ္တစင္း” ကဗ်ာကိုဖတ္မိၿပီး “အသံတိတ္ကဗ်ာ” ကို ေရးမိသည္။)

    ခင္လြန္း၏ “ကမၻာေျမရဲ႕သီခ်င္းျမစ္တစင္း”
    http://thitkhetthanlwin.blogspot.com/2009/01/blog-post_31.html

Post a Comment